کتاب انسان در قرآن

مقدمه ای بر جهان بینی اسلامی ” مجموعه ای است مشتمل بر شش جلد، و آخرین اثر نگارشی متفکر شهید استاد مطهری می باشد. طرحی که استاد شهید برای این کتاب در نظر داشتند شامل هفت جلد می شد که عناوین آنها به این شرح است:

انسان و ایمان، جهان بینی توحیدی، وحی و نبوت، انسان در قرآن. جامعه و تاریخ، امامت و رهبری، زندگی جاوید یا حیات اخروی. ولی با شهادت آن متفکر گرانقدر به دست منافقان، این طرح به انجام نرسید. استاد شهید فرصت نگارش جلد ششم این مجموعه یعنی ” امامت و رهبری ” را نیافتند. ولی پس از شهادت آن بزرگوار مجموعه ای از سخنرانی ها و یادداشت های ایشان در این با ، توسط ” شورای نظارت بر نشر آثار استاد شهید ” تحت عنوان ” امامت و رهبری ” منتشر شد. که علاقمندان می توانند کتاب مذکور را بجای جلد ششم این مجموعه مطالعه نمایند.

انگیزه استاد شهید از نگارش این کتاب، بیشتر رفع شبهات و نمایاندن انحرافات فکری ای بوده‌است. که در آن زمان توسط برخی گروه ها اعم از مذهبی و غیر مذهبی تبلیغ می شد و البته این شبهات و انحرافات، اختصاص به زمان خاصی ندارد و در هر زمانی می تواند مطرح باشد.
این کتاب همچون دیگر آثار استاد شهید از بیانی ساده و روان و نثری شیوا برخوردار است. و شاید از آن جهت که استاد عنایت داشته‌اند که این کتاب برای اقشار بیشتری قابل استفاده‌باشد، سادگی و روانی عبارات بیشتر رعایت شده‌است. همچنین چنانکه از نام این کتاب بر می آید، مطالب این کتاب در بیشتر موارد به اختصار بیان شده‌اند. تفصیل اکثر این موارد را در دیگر آثار آن بزرگوار باید جستجو کرد.

.

«انسان در قرآن» جلد جهارم از سخن‌رانی‌های متفکر شهید استاد مرتضی مطهری با نام «مقدمه‌ای بر جهان‌بینی اسلامی» است. این مجموعه برای همه اقشار به ویژه دانشجویان و طلاب علوم دینی مفید و حاوی نکات بدیع و جالب توجه‌است. نثر روان و شیوای آن نیز به جاذبه این کتاب افزوده است، همچنان که استحکام و اتقان مطالب کتاب که توسط یک اسلام شناس مسلّم به رشته تحریر در آمده است از امتیازات این کتاب است. این جلد از کتاب دو بخش دارد.

که در بخش اول ان درباره انسان در جهان‌بینی اسلامی و در بخش دوم درباره آگاهیهای انسان در قرآن بحث می‌شود. «انسان در جهان بینی اسلامی داستانی شگفت دارد. انسان اسلام تنها یک‏ حیوان مستقیم القامه که ناخنی پهن دارد و با دو پا راه می‏‌رود و سخن‏ می‏‌گوید نیست، این موجود از نظر قرآن ژرف‏تر و مرموزتر از این است که‏ بتوان آن را با این چند کلمه تعریف کرد. قرآن انسان را مدح‌ها و ستایش‌ها کرده و هم مذمت‌ها و نکوهش‌ها نموده است‏. عالی‏‌ترین مدح‌ها و بزرگترین مذمت‌های قرآن درباره‏‌ی انسان است، او را از آسمان و زمین و از فرشته برتر و در همان حال از دیو و جار پایان پست‏‌تر شمرده است. از نظر قرآن انسان موجودی است که توانایی دارد جهان را مسخر خویش سازد و فرشتگان را به خدمت خویش بگمارد، و هم می‏‌تواند به‏ «اسفل سافلین» سقوط کند.»

ـ ـ ـ ـ سایت کتاب خوب ـ ـ ـ ـ