کتاب حضرت ماه نوشته عظیم الیاسی است. کتاب حضرت ماه مروری بر شخصیت، سیره و اندیشه‌های ناب امام خامنه ای (دامت برکاته) است که نشر معارف منتشر کرده است.

دفتر نشر معارف وابسته به نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه‏‌ها، در سال ۱۳۷۶ تأسیس شد و در سال ۱۳۷۹ به صورت رسمی آغاز به کار کرد. این انتشارات تلاش می‌کند از دریچه اسلام ناب به بازخوانى، بررسى، نقد و تولید اندیشه در عرصه‌هاى مختلف بپردازد.

از جمله این فعالیت‏‌ها می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌توان به چاپ بیش از ۱۱۰۰عنوان کتاب در زمینه دروس معارف اسلامى دانشگاه‌ها، اندیشه‏‌های امام خمینی (ره) و مقام معظم رهبرى، پرسش‌ها و پاسخ‌هاى دانشجویى، معارف قرآن و اهل‏ بیت (ع)، دین‌پژوهى، اخلاق و عرفان، انقلاب اسلامى و تاریخ معاصر، مسائل جهان اسلام، غرب‏‌شناسی، شبهات فکری و عقیدتی، مسایل تاریخی و فلسفی، علوم انسانی، مسائل تربیتى، زن، خانواده و نقد فمینیسم و… اشاره کرد.

نشر معارف اخیراً نیز گام‌‏هایی در حوزه ادبیات داستانی برداشته است. این انتشارات با راه ‏اندازی ۳۰ مرکز فروشگاهی با عنوان تجاری «پاتوق کتاب» و همچنین برگزاری ۱۲ دوره مسابقات کتابخوانی «پویش روشنا» در سطح ملی، توانسته است گام‏‌های مفید و موثری در توزیع و ترویج کتابخوانی کشور بردارد.

آنچه این روزها بیش از هرچیز دغدغه نسل انقلابی است آشنایی جوانان و دانشجویان با حقیقت دین و معارف اسلام است، انتشارات در این زمینه پیشرو است و تلاش دارد پاسخی علمی و دینی برای تمام سوالات این نسل داشته باشد.

درباره کتاب حضرت ماه

هیچ نعمتی برهیچ ملتی بالاتر از نعمت «امام» صالح نیست. در متون روایی وارده از اهل‌بیت علیهم‌السلام، بر ضرورت امیر خیرّمطاع تاکید فراوان شده است، بطوری که ارتکاب «سیئه» در حکومت حاکم عادل بر انجام «حسنه» در حکومت حاکم جائر، ترجیح داده شده و انبیاء عظام نیز همه در آرزوی نیل به مرتبت «امامت» بوده‌اند.

در مسیر حرکت تاریخی امتّ، در تمام شئوون حیات بشری وگواهی تاریخ به این حقیقت که، هرگاه ملتی از نعمت رهبری صالح مغتنم بوده، بیشترین حظ را از خیرات داشته است؛ عصر حاضر برای موالیان اهل بیت علیهم السلام، در ایران عزیز از طلائی‌ترین مصادیق آن است که دو شخصیت خطیر و عدیم‌النظیر یعنی حضرت امام (ره) و مقام معظم رهبری مدظله العالی در جایگاه امامت آنها قرار گرفته است. بی شک سعه وجودی و ابعاد شخصیت این دو بزرگوار، نیازمند پژوهش و تحقیقات بسیار وسیع است هر چند ما معاصران، به حجاب معاصرت از معرفت اصیل‌ترین ثروت‌های معنوی خود، محجوبیم.

کتابی که خوانندگان محترم پیش رو دارند، غور اجمالی در شخصیت جامع و کم‌نظیر حضرت آیت الله خامنه ای، مقام منیع رهبری است.

این مجموعه با نگاهی موضوعی، به زندگی، افکار و اندیشه‌های نورانی و نفیس این شخصیت با عظمت، خدمت شایانی به اهل تحقیق کرده و مرجعی ماندگار آفریده است.

بخشی از کتاب حضرت ماه

کودکی

دوران کودکی امام خامنه ای (مدظله العالی) مصادف با ایام جنگ جهانی دوم و اشغال مشهد مقدس توسط قوای اتحاد جماهیر شوروی بود. هر چند تنش‌های اجتماعی ناشی از ورود ارتش شوروی وضعیت اقتصادی مردم در مشهد را مختل کرده بود، ولی نسبت به شهرهای دیگر اجناس ارزان و فراوان بود.

معظم له دراین باره می‌فرماید: «دوران کودکی ما بسیاردرعسرت می‌گذشت… وضع خانواده ما طوری بود که ما حتی همیشه نمی‌توانستیم نان گندم بخوریم و معمولاً نان جو می‌خوردیم، من شبهایی از کودکی را به یاد می‌آورم که در منزل شام نداشتیم و مادر با پول خردی که بعضی وقت‌ها مادربزرگم به من یا یکی از برادران و خواهرانم می‌داد قدری کشمش یا شیر می‌خرید تا با نان بخوریم.

منزل پدری من که در آن متولد شده ام، یک خانه ۶۰- ۷۰ متری در محله ای فقیر نشین در مشهد بود که فقط یک اتاق داشت و یک زیر زمین تاریک و خفه و هنگامی که برای پدر ما مهمان می‌آمد، همگی به زیرزمین می‌رفتیم تا در آن تنها اتاق از میهمان پذیرایی شود؛ بعد، عده ای از علاقمندان پدر، زمین کوچکی را که کنار این منزل بود، خریده و به آن اضافه کردند و منزل دارای سه اتاق شد. اغلب مادر بزرگوارمان از لباس‌های کهنه پدر، برایمان لباس تهیه می‌کرد که غالباً چند وصله بود.»

امام خامنه ای (مدظله العالی) همچنین درباره کودکی می‌افزاید: «از چهار سالگی آموزش قرآن را شروع کردم ودر هفت سالگی راهی دبستان شدم، در اواخر دوره دبستان یعنی کلاس پنجم و ششم، به ریاضی و جغرافیا علاقه داشتم خیلی به تاریخ علاقه داشتم، به هندسه هم بخصوص علاقه داشتم، قرآن را با صدای بلند می‌خواندم، قرآن خوان مدرسه بودم.

منبر آقای فلسفی را از رادیو می‌شنیدم و تقلید منبر او را در بچگی می‌کردم. در همان دورهٔ آخر دبستان کلاس پنجم و ششم در کودکی بازی می‌کردیم، منتها در کوچه چون در خانه جای بازی نداشتیم، مثل والیبال و فوتبال، من والیبال بازی می‌کردم، خیلی هم دوست می‌داشتم. من بعد از دوره دبستان و دبیرستان نرفتم، دوره دبیرستان را بطور داوطلبانه و بصورت شبانه می‌خواندم.»