در بخشی از متن این کتاب می خوانیم: قدرت و شکوه زن شغل اصلی و اولیه زن، زن خانه بودن است. این تحقیر زن هم نیست، این احترام زن است، این تجلیل زن است. در خانه است، زن خانه است. محیط خانه را، یعنی آن محل رشد گیاه انسان را، این مرتب می کند، آماده می کند، مرد هم مخصوص این است که برود بیرون کارهایش را بکند و وسیله تغذیه این محیط را فراهم بکند، این جوری است مثل این که دو تا هم اتاقی شما فرض کنید، یکی اتاق را اداره می کند، یکی هم برای اینکه این ها بالاخره گرسنه می مانند غذا می خواهند، یکی میرود بیرون غذا تهیه می کند به کدام بی احترامی شده؟ آنی که در خانواده کارها با اوست؟ همه چیز به او نگاه می کند، اوست که این محیط را دارد می سازد، او بیشتر احترام پیدا می کند، یعنی زن، مرد هم پادویی اش را می کند، وقتی هم پای مسئولیت های اجتماعی رسید، پای مبارزه رسید، پای سیاست رسید، هر دو باید حاضر بشوند… اما از این محیط اجتماعی و فعالیت سیاسی و این ها که گذشتیم به سراغ خانه که رفتیم آنجا سوگلی خانه زن است، پادوی خانه مرد است. صفحه 69