پس جمع ما، باید جمعی باشد که بهره‌مندمان کند؛ جمعی باشد که حاصل جمع داشته باشد؛ جمعی باشدکه اگر هر کدام در تنهایی مفیدیم، در اجتماعمان پربارتر شویم؛ نه مثل بعضی جمع ها که باعث اصطکاک ها، درگیری‌ها و برخوردها می‌شود. و در نتیجه، برایند نیروها افت پیدا می‌کند. من وقتی این جمع‌ها را می‌دیدم بیشتر این فکر را می‌کردم که اول چه چیزی ما را جمع کرد؟ چه چیزی باعث می‌شود که ما باهم جمع شویم؟ دوم: در جمعمان چه بکنیم؟ و سوم چه کنیم که حاصل جمع ما در این جمع باروری و سرشاری بیشتری داشته باشد. روایت است که یدالله مع الجماعه دست خدا با جمعیت است. یعنی در جمعیت باروری‌هایی به وجود می‌آید که در تنهایی‌ها نیست و این باروری نتیجه آن دست اضافی، یعنی دست حق است.